Grand hotel Europa

Inleiding

Grand hotel Europa is een boek die niveau 6 is volgens lezen voor delijst en niveau 4 is volgens leesadviesen. Grand hotel Europa is de naamvan het hotel waar de helft van het boek zich afspeelt maar deze naamwijst ook naar toerisme in het continent europa, waar dit book vooralover gaat. Het is geschreven door Ilja Leonard pfeiffer, een schrijver diein mei 2014 de libris literatuurprijs voor zijn roman ‘la superba’, hij wondie prijs nog een keer voor het boek waar deze tekst over gaat: Grandhotel Europa. Op de cover staat een jongen in een net rood pak van hethotel. Hij stelt het karakter Abdul voor, en hij representeert een van de
hoofdonderwerpen van het boek.


Analyse

Het hoofdkarakter van het verhaal is Ilja, de schrijver zelf. Een van de belangrijkste gebeurtenissen van het verhaal is het uit elkaar gaan vanClio en Ilja. Clio is een kunsthistorica uit Italië. Ze zijn spontaan verliefd op elkaar geworden. Alleen in het boek wordt er altijd naar haar verwezen als ex-vriendin. Clio vindt Ilja het hele verhaal op en af egoïstisch en uiteindelijk vindt zij het te veel. Clio krijgt een aanbod voor een baan in Abu Dhabi, die zij erg graag wil. Maar Ilja vindt het maar niets, hij noemt alles alleen maar namaak. Clio vindt dat hij alleen om zichzelf geeft en dat hij haar toekomst niet belangrijk vindt. Ilja vertrekt alleen en dakloos naar huis, waarna hij naar grand hotel Europa gaat. Hier komt het terug op het begin van het boek die in eerste instantie open en onduidelijk leek. Het boek is als een soort schaakbordpatroon gestructureerd. Eerst het begin, dan het midden, weer het begin, ... zo gaat het verder. Hierdoor valt alles pas helemaal op zijn plek aan het einde van het verhaal. Dit hield mij het hele verhaal nieuwsgierig over wat er vervolgens zou gebeuren en hoe eerdere gebeurtenissen verklaaard werden. Dit had een grote invloed op de structuur van de helft van het verhaal. De ontmoeting van Clio en Ilja is ook erg impactvol voor het verhaal, dit is, om, geloof ik, verwarring te voorkomen, meteen aan het begin van het verhaal verteld. Ilja had gepland om ergens heen te gaan maar was op de verkeerde datum aangekomen. Hij ziet een vrouw die gelijk verward lijkt te zijn en gaat het gesprek aan. Die vrouw is Clio die dezelfde fout als hem had gemaakt. Ze beginnen te praten en alles gaat daarna heel snel en word er vloeiend overgesprongen naar de centrale onderwerpen van het boek. Ze verhuizen samen naar Venetië waar het de invasieve toeristen onmisbaar zijn. Hij beschrijft verschillende types van toeristen: de "camouflagetoerist” die alles doet om niet herkend te worden als toerist, de “bibberen Nederlanders” die overal sleuteltjes en slotjes hebben omdat ze over voorzichtig zijn en de “verbeter Nederlanders” die denken dat alles beter, of efficiënter kan. Pfijffer zijn mening dat toeristen invasief zijn en dat grenzen afgebroken moeten worden, wordt het hele boek overgebracht.


Kenmerken

Dit boek is een enorm duidelijk voorbeeld van een psychologisch roman. Een heel groot deel van het boek is niet alleen het uitten van de meningen en gevoelens van de personages en in extensie de schrijver. Een duidelijk voorbeeld hiervan is de nieuwe Chinese hoteleigenaar. Hij vervangt veel van de oude antieke voorwerpen die generaties doorgegeven werden met goedkopen plastieken voorwerpen. Er was bijvoorbeeld eerst een landschap dat aan de muur hing die werd vervangen met een simpel schilderij van de Eiffeltoren. Dit illustreert twee belangrijke thema's van het boek: Het laat de terugkijkendheid van Europa zien met beide schilderijen. Het schilderij van de Eiffeltoren kijkt terug op de Franse geschiedenis waar alle toeristen naar zoeken. Het verwijderen van het oude schilderij van het landschap truerde veel van de personages wat erop duidt dat niemand het verleden vergeten wil laten worden. Het laat het zoeken naar authenticiteit van toeristen zien aan de Eiffel toren waar de meeste toeristen in Europa naar uitkijken om te zien. En een mooi grandioos schilderij in een oud hotel is zo authentiek en boeiend mogelijk wat het voor toeristen kan zijn.

De schrijver Ilja Leonard Pfeijffer woont werkelijk in Genua, waar het verhaal van de werkelijkheid weggaat is dat Ilja naar Venetië verhuist met zijn vriendin (Clio). Het thema van het verhaal is vrij breed, er wordt gesproken over problematische toeristen tot de terugkijkendheid van Europa en tenties in hun relatie. Het thema wordt wel enorm vooruitgebracht, iedere kans die de schrijver heeft om het thema (zijn meningen) op te schrijven neemt hij.


Oordeel

De scene over de toeristen in Pakistan leidde mij tot het nadenken over wat het punt van op vakantie gaan was. Er wordt verteld over twee toeristen op vakantie in een afgelegen deel van Pakistan die de meest authentieke ervaring mogelijk zoeken. Er ontstaat een ruzie in een Pakistaanse familie waar uiteindelijk gruwelijke dingen plaatsvinden en de toeristen zitten te kijken vol trots, nadenkend over wat ze tegen hun collega's kunnen vertellen. De directheid van de schrijver vond ik schokkend. Dit door hem gecreërde voorbeeld maakt zijn standpunt sterk en duidelijk.


Slot

Er is (nog) een groot deel van het boek gefocust op de dichte Europese grenzen die, volgens hem, de toekomst van Europa tegenhouden. Hij oordeelt dat alles in Europa te oud is en dat de jonge stroom van vluchtelingen en emigranten de, alweer volgens hem, enige oplossing is voor de anders onvermijdelijke ondergang van Europa.

Grand hotel Europa is een boek over toerisme en authenticiteit. Er wordt, vooral, geschreven over Pfeijffer zijn frustratie over toeristen. Wat ik, in mijn opinie, een veel te groot deel van het boek vind opnemen. Toerist dit toerist dat, je hoeft er maar aan te denken en hij heeft over dat toeristische propleem geschreven. Zijn tekst bevat ook erg veel beeldspraak, zo veel dat ik er na zo'n 200 bladzijdes overheen begon te lezen. Ik denk dus dat dit boek net zo goed in één derde van de 600 bladzijdes geschreven zou kunnen zijn. Ik vind echter dat hij mijn meningen heeft kunnen beïnvloeden en mij dus een genuanceerdere blik op de besproken onderwerpen gaf.