Over mij...

Ilian Maxim Auke Oshovsky

                                                                                                                   is mijn volle naam. Ik ben vernoemd naar mijn overgrootopa's Maxim en Auke. Maxim was vroeg in zijn leven overleden als soldaat bij de slag om Leningrad. Auke heeft vele jaren meer geleefd omdat hij, dankzij zijn lengte, niet het leger in werd gezet. Ik hoop om in mijn leven de moed van Maxim te hebben, het geluk van Auke te krijgen en mijn eigen passie te vinden.

 Mijn leven is (nog) niet bijzonder. Ik heb hobby's, problemen en huiswerk. Soms doe ik wat leuks met mijn tijd, veel vaker rot ik het weg. Dit is al bijna een decenium mijn grootste verbeterpunt, daarom schrijf ik hier nu over. Ik heb, ook al is het minder dan ik op hoopte, veel voortgang gemaakt. Mijn einddoel is om al mijn tijd goed te gebruiken. Met "goed" bedoel ik goed werken, goed leren en, het belangrijkst, goed genieten van mijn korte tijd op deze planeet.

———————————————————————————————————————————————————————

Dit had ik hier eerder getypt: "Mijn favoriete boek is nu Lampje ... Waarschijnlijk komt er een boek die Lampje zijn plek gaat nemen tijdens dat ik bezig ben met deze leeslijst.". Ik kan nu zeker zeggen dat mijn voorspelling correct was. Het boek die nu het dichts bij mijn hart ligt is "Aleksandra".


Aleksandra is mijn favoriete boek omdat het, voor mij, dicht bij huis ligt. Ik ben zelf half oekraïens en ik volg het nieuws in Oekraïene regelmatig. Hierdoor zijn de beelden die de depicties die in het boek omschreven worden erg helder. De prachtige omschrijvingen daarvan in het boek is ook enorm goed gedaan. Vanwege mijn wegdromen in de gedachtes die dit verhaal opwekte heb ik veel van het plot gemist en ik heb nog nooit zo graag een boek opnieuw willen lezen als bij dit boek.


Mijn nummer twee positie is zeker zuurstofschuld ik zie mezelf enorm in dit boek en ik merk hoe mijn passie, die ik zelf amper begreep, hier in woorden omschreven wordt. De inzichten die dit boek mij boden zullen met mij tot mijn dood blijven. Het vond ik ook enorm leuk om te lezen. Naast de zware onderwerpen ging las het boek bijna speels door de hoofdpersoon zijn leven wat mij met gemak door de serieuze stukken kreeg.


Op de derde plek zet ik karel ende elegast. Het is, in zijn kern, een enorm simpel verhaal; een karelroman. Ik vind dit echter enorm goed uitgevoerd. Ik had een enorm plezier om dit verhaal te lezen en ik vroeg me constant af wat er mij in het volgende hoofdstuk te wachten stond. Dit boek gaf mij ook een vrij comprehesief beeld van het leven van toen, wat ik voor het lezen van dit boek amper had.